زلال و باوقار

بعضی آدم ها لیوانند

هر کاری کنی در تصور آن ها

کج و کوله ای...تاری

بعضی هم سماورند

نزدیکشان که میشوی

تو را به خودت زشت نشان میدهند

انگار در جنب و جوش تخریب تو اند

بعضی آدم ها هم

حوض وسط خانه ای قدیمی...

نه که خود برکه اند

زلال و باوقار

با سنگ هم بزنیشان

دلشان برای تو میلرزد

تو را دعوت به رقص میکنند

و کمی بعد

محو تماشای تو آرام می گیرند

از تو زخم خورده اند اما

باز صبورانه تو را صاف نشان میدهند

آن قدر صاف که از تو ماهی هم میگذرد....